Currenda 1/2024
28 grudnia 2023|21:12
Ta noc, cóż ona jeszcze mówi naszemu życiu? Po dwóch tysiącleciach od narodzin Jezusa, po wielu Świętach Bożego Narodzenia obchodzonych pośród ozdób i prezentów, po tak wielkim konsumpcjonizmie, który spowija tajemnicę, jaką celebrujemy, istnieje pewne ryzyko: wiemy bardzo wiele o Bożym Narodzeniu, ale zapominamy o jego znaczeniu.
Jak zatem odnaleźć sens Świąt? A przede wszystkim – gdzie się udać, by go szukać? Ewangelia o narodzinach Jezusa wydaje się być napisana właśnie po to: by wziąć nas za rękę i zaprowadzić nas z powrotem tam, gdzie Bóg chce, abyśmy byli. Zaczyna się ona bowiem od sytuacji podobnej do naszej: wszyscy są zajęci i zapracowani, żeby móc świętować ważne wydarzenie – wielki spis ludności, który wymagał wielu przygotowań. W tym sensie ówczesna atmosfera była podobna do tej, która otacza nas dzisiaj w okresie Bożego Narodzenia. Ale od tego światowego scenariusza opowieść ewangeliczna się dystansuje: szybko „usuwa” obraz, aby przejść i utworzyć inną rzeczywistość, którą podkreśla. Zatrzymuje się na małym, pozornie nieznaczącym przedmiocie, który wymienia trzykrotnie i na którym skupiają się bohaterowie opowiadania: najpierw Maryja, która kładzie Jezusa „w żłobie” (Łk 2, 7); potem aniołowie, którzy zapowiadają pasterzom „Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie” (w. 12); wreszcie pasterze, którzy znajdują „Niemowlę leżące w żłobie” (w. 16). Żłóbek: musimy tam zajrzeć, aby odnaleźć sens Bożego Narodzenia.
Ale dlaczego żłóbek jest tak ważny? Bo jest to znak nieprzypadkowy, z którym Chrystus wkracza na scenę świata. Jest to manifest, z którym się przedstawia, sposób, w jaki Bóg rodzi się w historii, by ożywić historię. Co zatem chce nam powiedzieć poprzez żłóbek? Przynajmniej trzy rzeczy: bliskość, ubóstwo i konkretność. (…)
Papież Franciszek, homilia Wigilia Bożego Narodzenia 2022
KOMUNIKATY
► SPRAWOZDANIA Z PRACY POAK ZA 2023 R.
Bardzo dziękujemy Tym, którzy przesłali sprawozdania z działalności POAK za 2023 r. wraz z imiennymi aktualnymi listami członków Oddziału. Bardzo prosimy pozostałych Państwa Prezesów o jak najszybsze przesłanie sprawozdań.
Jednocześnie przypominamy, że o zmianach na liście członków w POAK w ciągu roku należy na bieżąco informować biuro DIAK stosownym pismem. Podstawą naliczenia składki na kolejny rok jest liczba członków podana łącznie ze sprawozdaniem POAK. Zmiany w naliczeniu składki są dokonywane od następnego kwartału.
► SPRAWOZDAWCZO-WYBORCZE ZEBRANIE RADY DIAK SOBOTA, 13 STYCZNIA 2024
Zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią serdecznie zapraszamy PT Członków Rady DIAK – Prezesów POAK oraz Osoby z nominacji Metropolity Poznańskiego na sprawozdawczo-wyborcze zebranie Rady DIAK w sobotę, 13 stycznia 2024 roku.
Rozpoczniemy o godz. 10:00 Mszą św. pod przewodnictwem ks. abpa Stanisława Gądeckiego, metropolity poznańskiego w kaplicy Domu Głównego Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej w Poznaniu, ul. Panny Marii 4. Po Eucharystii przejdziemy do sali Archiwum Archidiecezjalnego na dalszą część spotkania.
W pierwszej części przewidziane jest spotkanie kolędowe. Po przerwie ok. godz. 12:00 rozpoczniemy zebranie Rady DIAK.
Przypominając Wszystkim Członkom Rady o statutowym obowiązku serdecznie zapraszamy do udziału w tym spotkaniu.
► SPOTKANIA KOLĘDOWE
Wzorem lat ubiegłych zachęcamy oddziały parafialne do organizowania spotkań kolędowych w ramach POAK lub w łączności z innymi grupami duszpasterskimi działającymi w parafii, a także w ramach Okręgu. Pielęgnujmy ten piękny zwyczaj śpiewania kolęd również w naszych rodzinach.
► GODZINY PRACY BIURA DIAK
wtorek 13:00 ÷ 16:00
czwartek 13:00 ÷ 17:00
► NUMER KONTA BANKOWEGO DIAK
Bank PEKAO S.A. II/o Poznań
10 1240 1763 1111 0000 1812 9605
ks. J. ORZESZYNA, Kraków – Katecheza I / 2024:
Kościół jako Mistyczne Ciało Chrystusa
Streszczenie / AKAP Poznań
I. Wprowadzenie:
Można czasem usłyszeć takie stwierdzenie: „Chrystus – tak, Kościół – nie”. W tym powiedzeniu daje się wyraźnie odczuć, że ktoś nie rozumie, czym tak naprawdę jest Kościół. Uważa, że do wierzenia w Boga i wierzenia Bogu wystarczy mu tylko jego indywidualne zaangażowanie, bez pośrednictwa Kościoła, który uważa za czysto ludzką i zewnętrzna instytucję, zupełnie niepotrzebną do zbawienia. Na szczęście wielu katolików uznaje konieczność Kościoła, zarówno w drodze do wiary, jak i do zbawienia. Warto co jakiś czas pogłębić swoją wiedzę na temat natury Kościoła i jego roli w dziele zbawienia człowieka, zwłaszcza, gdy się jest członkiem Akcji Katolickiej. W tym celu najpierw zostanie podjęta kwestia rozumienia Kościoła jako Mistycznego Ciała Chrystusa, a następnie (w kolejnym rozważaniu) uwydatnienie jego roli, jako powszechnego sakramentu zbawienia.
II. Rozważanie:
Wiele trudności we właściwym rozumieniu, czym jest Kościół i jaka jest jego rola w dziele zbawienia, wynika stąd, że w potocznym rozumieniu bierze się pod uwagę jedynie zewnętrzne struktury Kościoła jako instytucji. Zapomina się natomiast o jego nadprzyrodzonym wymiarze. To Chrystus, mówiąc kolokwialnie, „wymyślił” Kościół i On jest jego Autorem. Co więcej, Kościół jest Mistycznym Ciałem Chrystusa, czyli żywym Chrystusem obecnym na ziemi po Zmartwychwstaniu i Wniebowstąpieniu.
Dzisiaj, po dwudziestu wiekach chrześcijaństwa jest już opracowana eklezjologia, czyli nauka o Kościele. W czasach pierwszych chrześcijan trudno było jednak zrozumieć istotę Kościoła. Przed problemem, jak wyjaśnić poganom, czym jest Kościół, stanął św. Paweł w czasie swojej misyjnej podróży. Zawarł tę naukę w napisanym później pierwszym liście do Koryntian. Porównuje on w nim Kościół, czyli wspólnotę ochrzczonych, do ludzkiego ciała (1 Kor 12, 12–13. 27).
Najkrócej tę myśl św. Pawła można ująć w następujących słowach: wspólnota Kościoła jest jak ludzkie ciało. Jest on szczególnym organizmem, w którym każda komórka, każda część ciała ma do spełnienia określone zadanie, aby ów organizm mógł funkcjonować. Wyjątkowość ciała Kościoła leży w tym, że jego Głową, a więc organem kierującym całym organizmem, jest Chrystus, zaś wierni są poszczególnymi częściami tego ciała.
Owo Ciało Chrystusa, którym jest Kościół, nazywa się ciałem „mistycznym”. Nazwa ta jest używana już przez wielu pisarzy starożytnych dla odróżnienia Ciała Kościoła od jakiegokolwiek ciała naturalnego, fizycznego czy moralnego. Św. Paweł, mówiąc w ten sposób o Kościele, wskazuje na jedność wszystkich ochrzczonych z Chrystusem – Głową oraz na zjednoczenie ich między sobą. Jest to tajemnicze i mistyczne zjednoczenie, gdyż z jednej strony wszyscy stanowią jedność, ale równocześnie każdy pozostaje sobą (por. KK, 7).
Warto zapytać, skąd św. Paweł zaczerpnął ideę Kościoła jako Mistycznego Ciała Chrystusa. Powszechnie uważa się, że inspiracją dla Pawła Apostoła było jego spotkanie z Jezusem pod Damaszkiem. Znamienne jest to, że Chrystus nie zapytał Szawła: „dlaczego prześladujesz tych, którzy we mnie uwierzyli?” albo: „dlaczego prześladujesz mój Kościół?”. Ale pyta go: „dlaczego Mnie prześladujesz?”. Z tego wynika, że Jezus utożsamia się ze swoimi braćmi: „Wszystko, co robisz jednemu z nich, Szawle, Mnie czynisz”.
Reasumując, należy podkreślić, że istotę Kościoła określanego jako Mistyczne Ciało stanowi bycie duchowym organizmem, którego Założycielem i Głową jest sam Chrystus udzielający mu zbawczej łaski. Jedność Mistycznego Ciała Chrystusa najpełniej wyraża się wtedy, gdy wierni gromadzą się na Eucharystii i zbierają się wokół ołtarza, jako jedna wspólnota, zarówno młodzi, jak i starsi, rodzice i dzieci, świeccy i duchowni. Mogą oni wówczas najpełniej zjednoczyć się z Chrystusem jako Głową Mistycznego Ciała, przyjmując Jego realne Ciało w Komunii świętej.
Trzeba przyznać, że wielu ludzi, nawet wierzących katolików, uważa, że Kościół jest tylko czysto ludzką organizacją założoną przez Chrystusa, w której znaczenie mają jedynie papież, biskupi i kapłani. Natomiast wierni nie odgrywają w niej żadnej roli. Często metrykę chrztu traktują jako legitymację, która upoważnia ich do korzystania z pewnych usług Kościoła, np. aby kiedyś ksiądz był na jego pogrzebie, itd. Tymczasem, jak naucza św. Paweł, Kościół jest Mistycznym Ciałem Chrystusa i jest niezbędny w drodze do zbawienia.
III. Wnioski i postulaty pastoralne:
➢ Każdy chrześcijanin, a zwłaszcza członek Akcji Katolickiej, powinien mieć żywo w pamięci określenie Kościoła jako Mistycznego Ciała Chrystusa. Warto postawić sobie pytanie: Czy ja słucham Chrystusa przemawiającego w Kościele i czy pozwalam na to, aby On mówił przeze mnie?
➢ W Kościele, który jest Mistycznym Ciałem Chrystusa, poszczególni członkowie nie żyją tylko dla siebie. Czy niosę pomoc tym, którzy cierpią fizycznie i duchowo w Kościele?
➢ Św. Paweł naucza: „Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego…” (1 Kor 6, 15–20). Te słowa Apostoła są dla każdego z nas wezwaniem do codziennego rachunku sumienia. Jako chrześcijanie jesteśmy członkami Ciała Chrystusa. Winniśmy strzec się wszystkiego, co tej jedności się przeciwstawia lub ją niszczy.
➢ Nie można też zapominać, że troska o świętość wyraża się przede wszystkim w pobożnym uczestniczeniu we Mszy świętej i przyjmowaniu Komunii świętej.
Króluj nam Chryste! – ks. Roman
