Currenda 11/2024
11 października 2024|21:37
Papież Franciszek na Uroczystość Wszystkich Świętych.
Dzisiaj świętujemy wszystkich Świętych i moglibyśmy odnieść mylące wrażenie – moglibyśmy sądzić, że oddajemy cześć tym siostrom i braciom, którzy za życia byli doskonali, zawsze prostolinijni, skrupulatni, wręcz „sztywni”. Tymczasem dzisiejsza Ewangelia obala ten stereotypowy pogląd, tę „świętość z obrazka”. W istocie Błogosławieństwa Jezusa (Mt 5, 1-12), które są dowodem tożsamości świętych, pokazują coś zupełne przeciwnego – mówią o życiu pod prąd, o życiu rewolucyjnym. Święci są prawdziwymi rewolucjonistami. Weźmy na przykład bardzo aktualne Błogosławieństwo: „Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój” (w. 9), a widzimy, że pokój Jezusa bardzo różni się od tego, jaki my sobie wyobrażamy. Wszyscy pragniemy pokoju, jednak często to, czego chcemy, w rzeczywistości nie jest pokój, to jest bycie w spokoju, żeby nas zostawiono w spokoju, żebyśmy nie mieli problemów, ale spokój. Jezus natomiast nie nazywa błogosławionymi ludzi lubiących spokój, żyjących w spokoju, ale tych, którzy czynią pokój i walczą o to, by zaprowadzać pokój, budowniczych, tych, którzy wprowadzają pokój. Bowiem pokój trzeba budować, i jak każda budowa wymaga zaangażowania, współpracy, cierpliwości. My byśmy chcieli, żeby pokój spadł z góry, tymczasem Biblia mówi o „zasiewie pokoju” (por. Za 8, 12), gdyż on wyrasta z gleby życia, z ziarna naszego serca; wzrasta w ciszy, dzień po dniu, za sprawą dzieł sprawiedliwości i miłosierdzia, jak pokazują nam to świetlani świadkowie, którym dziś oddajemy cześć. Jesteśmy też skłonni sądzić, że pokój przyjdzie dzięki sile i potędze – według Jezusa jest przeciwnie. Jego życie i życie świętych mówią nam, że ziarno pokoju, aby wzrastało i wydało owoc, musi najpierw obumrzeć. Pokoju nie osiąga się przez podbój czy pokonanie kogoś, nie jest on nigdy przemocą, nigdy nie jest zbrojny. Widziałem w programie „A Sua Immagine” (Na Jego obraz) wielu świętych mężczyzn i kobiet, którzy walczyli, którzy zaprowadzali pokój, ale poprzez pracę, oddając swoje życie, ofiarowując życie.
Papież Franciszek na Placu św. Piotra
Wtorek, 1 listopad 2022 r.
KOMUNIKATY
► MODLITWA ZA ZMARŁYCH ASYSTENTÓW I CZŁONKÓW AKCJI KATOLICKIEJ
Miesiąc listopad to czas naszej szczególnej pamięci i modlitwy za zmarłych. Zachęcamy, by podczas listopadowych spotkań formacyjnych polecać w modlitwie zmarłych członków i asystentów Akcji Katolickiej, a także – jeśli to możliwe nawiedzić ich groby. Niech przywołanie w pamięci, Tych którzy odeszli z naszych Oddziałów będzie czasem wyrażenia Bogu wdzięczności za dar Ich życia oraz za wszelkie dobro, które uczynili dla wspólnoty i Kościoła.
► 11 LISTOPADA ŚWIĘTO NIEPODLEGŁOŚCI
W poniedziałek, 11 listopada obchodzić będziemy 106 rocznicę Odzyskania Niepodległości. W tym dniu modlić się będziemy w intencji naszej Ojczyzny. Zachęcamy też, by podobnie jak w latach ubiegłych przygotować we współpracy z innymi wspólnotami (grupami duszpasterskimi w parafii, szkołą, samorządem) spotkania patriotyczne z okazji Święta Niepodległości np. okolicznościową prelekcję, wieczornicę ze śpiewem pieśni patriotycznych lub wieczór poezji patriotycznej. Zachęcamy również do odmawiania koronki i modlitwy za Ojczyznę za wstawiennictwem
św. Andrzeja Boboli.
►UROCZYSTOŚĆ CHRYSTUSA KRÓLA ŚWIĘTO PATRONALNE POZNAŃ 24 LISTOPADA 2024
Zapraszamy do katedry poznańskiej w niedzielę, 24 listopada br. na godz. 10:00 na Mszę św. z okazji naszego święta patronalnego. Po Eucharystii odbędzie się okolicznościowe spotkanie w auli Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu, ul. Wieżowa 2/4
► ZEBRANIE RADY DIAK 7 GRUDNIA 2024
Informujemy, że zebranie Rady DIAK odbędzie się w sobotę 7 grudnia 2024r. Szczegółowy program spotkania zostanie przedstawiony w następnej Currendzie
► GODZINY PRACY BIURA DIAK
wtorek 13:00 ÷ 16:00
czwartek 13:00 ÷ 17:00
► NUMER KONTA BANKOWEGO DIAK
Bank PEKAO S.A. II/o Poznań
10 1240 1763 1111 0000 1812 9605
Katecheza XI / 2024
Sposoby realizacji celów programu duszpasterskiego w rodzinie, w parafii i w diecezji.
ks. Wojciech KUĆKO, Warszawa – Streszczenie / AK Poznań
I. Wprowadzenie:
W 1991 roku w Płocku na zakończenie 42. Synodu diecezji płockiej papież Jan Paweł II postawił pytania, które winny brzmieć w uszach katolików wszystkich czasów: „«Kościele, co mówisz sam o sobie?» […] Kim jesteś? Kim powinieneś być? Jak możesz stawać się takim, jakim być powinieneś, aby odpowiedzieć «znakom czasu»”. To pytanie o tożsamość łączy się z pytaniem o misję, w jaki sposób lepiej i pełniej uczestniczyć w życiu Kościoła. Zaprasza do tego hasło roku 2023/2024: „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła”.
II. Rozważanie:
Kościół katolicki znalazł się od kilku dziesięcioleci w kryzysie – tak twierdzi wielu obserwatorów życia religijnego i społecznego. Z jednej strony powinno być to zaproszenie do refleksji i czynu, z drugiej strony trzeba jednak stwierdzić, że kryzys jest obecny od samego początku we wspólnocie Kościoła, założonego przez Chrystusa, natomiast ludzie różnych czasów, z mniejszym lub większym zapałem i gorliwością, próbują szukać dróg wyjścia i wędrowania prostą ścieżką do królestwa Bożego.
Ważnym motorem poszukiwania wyjścia z kryzysu jest proces synodalny zapoczątkowany przez papieża Franciszka we wszystkich diecezjach świata w 2021 roku. W tym kontekście postrzegamy hasło tegorocznego roku duszpasterskiego „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła”, które niesie ogromną treść teologiczną i duszpasterską. Kategoria „uczestnictwa” jest jedną z ważniejszych w katolickiej teologii moralnej, odnowionej po Soborze Watykańskim II. Oznacza ona włączenie osoby lub grupy w życie społeczne w różnych formach i na różne sposoby.
1. „Uczestnictwo” z perspektywy biblijnej:
a) Z faktu stworzenia wynika szczególne zadanie człowieka w kontynuacji stwarzania świata. Człowiek otrzymał ziemię w posiadanie, a zatem uczestniczy w dalszym stwarzaniu świata.
b) Człowiek został stworzony jako istota społeczna. Bóg stworzył człowieka „mężczyzną i kobietą” (por. Rdz 1, 27) i zaprosił ich do budowania komunii osób.
c) Historia człowieka jest częścią historii zbawienia. Udział w królestwie Bożym, do którego zaproszeni są chrześcijanie, rozpoczyna się już na ziemi – tworzenie historii świata.
d) Św. Paweł, rozwijając naukę o nowym stworzeniu, uświadamia, że chrześcijanin ma „żyć w Chrystusie”. Jest to wezwanie moralne, czyli ukazywanie, jak bardzo wiara przekłada się na czyn.
2. Uczestnictwo w życiu rodziny
Podstawowym zadaniem rodziny jest przekaz wiary. Ważną rolę odgrywa zatem liturgia domowa, którą można kształtować w różnych okresach roku liturgicznego dzięki dostępnym pomocom duszpasterskim, np. Rytuałowi rodzinnemu, codziennej lekturze Pisma św., czytaniu życiorysów świętych. Uczestnictwo w życiu rodziny wyraża się ponadto we współpracy i wzajemnej pomocy w codzienności. Podejmowanie codziennych obowiązków jest wyrazem solidarności i współpracy.
3. Uczestnictwo w życiu parafii
Termin „parafia” pochodzi od łacińskiego słowa parochia, to zaś z greckiego paroikia, czyli coś, co jest blisko, obok. Parafia więc w swej istocie to miejsce niejako obok domu. Uczestnictwo w życiu parafii łączy się z modlitwą i działaniami sakramentalnymi, ważne jest jednak także zaangażowanie społeczne i troska o dobro wspólne. Proces synodalny uświadamia konieczności współpracy kapłanów i świeckich w parafii przede wszystkim w takich organach jak Rada Duszpasterska czy Rada Gospodarcza. Istotne jest włączenie świeckich w promocję życia parafialnego, prowadzenie np. mediów społecznościowych parafii, kroniki. Ważnym zadaniem rodziców jest otwieranie siebie i swoich dzieci na większe zaangażowanie w życie parafii. Istniejące grupy i stowarzyszenia są dobrymi przestrzeniami realizacji zainteresowań religijnych oraz budowania postawy współpracy z bliźnimi.
4. Uczestnictwo w życiu diecezji
Wydaje się, że „zwyczajny” katolik w pierwszym rzędzie odczuwa związek ze swoją parafią. Jednak modlitwa za biskupa diecezjalnego, informowanie o wydarzeniach diecezjalnych, promowanie działalności grup i stowarzyszeń mogą wpływać pozytywnie na pewnego rodzaju „przybliżanie” diecezji do wiernych. W diecezjach istnieją różne agendy, rady i komisje, w których są angażowani kapłani i świeccy. Wyrazem odpowiedzialności jest podejmowanie proponowanych przez nich działań.
Uczestnictwo w życiu diecezji wyraża się także we wsparciu materialnym wspólnoty Kościoła, różnych kolekt i składek, których celem jest także utrzymywanie prowadzonych przez diecezję instytucji charytatywnych, administracyjnych, edukacyjnych i innych dzieł.
III. Wnioski i postulaty pastoralne:
► Ruchy i stowarzyszenia katolickie powinny poświęcić więcej uwagi promocji swojej działalności, by w ten sposób pokazywać przestrzenie obecności w świecie. Media społecznościowe, internet, telewizja i inne środki przekazu oferują wiele form promocji działalności.
► Ważnym elementem promocji uczestnictwa chrześcijanina w życiu Kościoła jest przygotowywanie małżonków i rodziców do przekazywania wiary młodemu pokoleniu poprzez organizowane spotkań formacyjnych.
►W parafii grupy i stowarzyszenia religijne powinny łączyć siły w prowadzeniu różnych działań duszpasterskich, unikając wszelkich form rywalizacji i konkurencji.
►Ważnym elementem życia parafialnego i diecezjalnego są dobrze funkcjonujące rady duszpasterskie.
► Sprawdzonym sposobem nauki zaangażowania są konferencje, sympozja, odczyty, promocje publikacji, w czasie których można pokazywać różne formy uczestnictwa w życiu Kościoła.
Króluj nam Chryste! – ks. Roman
