Currenda 3/2026

Słuchać i pościć. Wielki Post jako czas nawrócenia.

Wielki Post to czas, w którym Kościół z matczyną troską zaprasza nas do ponownego umieszczenia w centrum naszego życia misterium Boga, aby nasza wiara odzyskała zapał, a nasze serca nie rozpraszały się codziennymi zmartwieniami i rozproszeniami. Każdy droga nawrócenia zaczyna się, gdy pozwalamy, aby dotarło do nas Słowo Boże, i przyjmujemy je z uległością ducha. Istnieje zatem związek między darem Słowa Bożego, przestrzenią gościnności, jaką mu oferujemy, i przemianą, jaką ono dokonuje. Dlatego szlak wielkopostny staje się sposobną okazją, by nadstawić ucha na głos Pana i ponowić decyzję pójścia za Chrystusem, podążając z Nim drogą, która wznosi się do Jerozolimy, gdzie wypełnia się misterium Jego męki, śmierci i zmartwychwstania.

Słuchać
W tym roku chciałbym zwrócić uwagę przede wszystkim na znaczenie dawania przestrzeni Słowu poprzez słuchanie, ponieważ gotowość do słuchania jest pierwszym znakiem, za pomocą którego objawia się pragnienie nawiązania relacji z drugą osobą.Sam Bóg, objawiając się Mojżeszowi w płonącym krzewie, ukazuje, że słuchanie jest cechą charakterystyczną Jego istoty: „Dosyć napatrzyłem się na udrękę ludu mego w Egipcie i nasłuchałem się narzekań jego” (Wj 3, 7). Słuchanie wołania uciśnionego jest początkiem historii wyzwolenia, w którą Pan angażuje również Mojżesza, posyłając go, by otworzył drogę zbawienia swoim zniewolonym dzieciom. Jest to Bóg angażujący, który dziś dociera również do nas z myślami, sprawiającymi drżenie Jego serca. Dlatego słuchanie Słowa w liturgii wychowuje nas do bardziej prawdziwego słuchania rzeczywistości: pośród wielu głosów, które przewijają się przez nasze życie osobiste i społeczne, Pismo Święte uzdalnia nas do rozpoznania tego wołania, które wznosi się z cierpienia i niesprawiedliwości, aby nie pozostało bez odpowiedzi.

Pościć
Jeśli Wielki Post jest czasem słuchania, to post stanowi konkretną praktykę, która przygotowuje do przyjęcia Słowa Bożego. Wstrzemięźliwość od pokarmu jest bowiem bardzo starożytną i niezastąpioną praktyką ascetyczną na drodze nawrócenia. Właśnie dlatego, że angażuje ciało, uwidacznia to, czego odczuwamy „głód” i co uważamy za niezbędne dla naszego utrzymania. Służy zatem rozeznaniu i uporządkowaniu „żądz”, podtrzymywaniu czujnego głodu i pragnienia sprawiedliwości, wyrywając je z rezygnacji, ucząc, by stawało się modlitwą i odpowiedzialnością względem bliźniego. Św. Augustyn, z subtelnością duchową pozwala dostrzec napięcie między czasem teraźniejszym a przyszłym spełnieniem, które przechodzi przez tę troskę o serce, kiedy zauważa: „W czasie ziemskiego życia udziałem ludzi jest łaknąć i pragnąć sprawiedliwości, natomiast nasycenie nią należy do innego życia. Aniołowie sycą się tym chlebem, tym pokarmem. Ludzie zaś odczuwają jego głód, wszyscy są ku niemu zwróceni w pragnieniu.
Chciałbym zatem zaprosić was do bardzo konkretnej i często niedocenianej formy wstrzemięźliwości, a mianowicie powstrzymywania się od słów uderzających i raniących naszych bliźnich. Zacznijmy rozbrajać nasz język, rezygnując z ostrych słów, pochopnych osądów, mówienia źle o nieobecnych, którzy nie mogą się bronić, oraz unikając oszczerstw. Starajmy się natomiast nauczyć się ważyć słowa i pielęgnować uprzejmość: w rodzinie, wśród przyjaciół, w miejscach pracy, w mediach społecznościowych, w debatach politycznych, w środkach przekazu, we wspólnotach chrześcijańskich. Wtedy wiele słów nienawiści ustąpi miejsca słowom nadziei i pokoju. Najdrożsi, prośmy o taką łaskę Wielkiego Postu, która sprawi, że nasze ucho będzie bardziej uważne na Boga i na tych, którzy są ostatnimi.

Orędzie Ojca św. Leona XIV na Wielki Post 2026 r.
Watykan 5 lutego 2026 r.

KOMUNIKATY

► WIELKOPOSTNY DZIEŃ SKUPIENIA 2026 r. Sanktuarium św. Urszuli Ledóchowskiej, Pniewy, ul. św. Urszuli Ledóchowskiej 1; Sobota 21 lutego

Program

• 10:00 Msza św.
• 11:00 Droga Krzyżowa.
• 11:30 Konferencja o św. Urszuli Ledóchowskiej i słowo o Sanktuarium.
• 12:15 Przerwa kawowa.
• 12:45 Konferencja wielkopostna.
• 13:30 Zwiedzanie Sanktuarium.
• 14:00 Adoracja Najświętszego Sakramentu.
• 15:00 Koronka do Miłosierdzia Bożego.
• 15:20 Zakończenie.

Program był przekazany pocztą elektroniczną, ale z uwagi na fakt, że nie do wszystkich te informacje docierają, umieszczamy go w tym miejscu.

► SPOTKANIE KSIĘŻY ASYSTENTÓW Z KS. ARCYBISKUPEM

W piątek 6 marca zapraszamy wszystkich Księży Asystentów Parafialnych Oddziałów Akcji Katolickiej oraz Księży Asystentów Oddziałów Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży na spotkanie z Księdzem Arcybiskupem o godz. 10:00. Spotkanie odbędzie się w sali konferencyjnej Archiwum Archidiecezjalnego w Poznaniu.
Przewidywany czas spotkania około 2 godz. Zaproszenia zostały wysłane pocztą oraz poprzez pocztę elektroniczną.

► DROGA KRZYŻOWA ULICAMI POZNANIA

W tym roku nastąpiła zmiana terminu Drogi Krzyżowej ulicami Poznania. Wydarzenie to odbędzie się w piątek 27 marca. Tradycyjnie Droga Krzyżowa rozpocznie się o godz. 18:00 w Poznańskiej Farze.
Zapraszamy do udziału członków Akcji Katolickiej.

► JUBILEUSZ AKCJI KATOLICKIEJ

W tym roku będziemy obchodzili 30. rocznicę reaktywacji działalności Akcji Katolickiej Archidiecezji Poznańskiej. Nasze święto będziemy obchodzić podczas Zjazdu członków Akcji Katolickiej w parafii Nawiedzenia NMP w Poznaniu (os. Bohaterów II Wojny) w sobotę 23 maja. Szczegóły w następnej Currendzie.

► NR KONTA BANKOWEGO DIAK

Bank PEKAO S.A. II/o Poznań 10 1240 1763 1111 0000 1812 9605 

► GODZINY PRACY BIURA DIAK

wtorek 13:00 ÷ 16:00

czwartek 13:00 ÷ 17:00 

Katecheza II / 2026 (Uczniowie – misjonarze, Warszawa 2025, s. 101-113)

Powołanie ucznia – misjonarza

ks.Wiesław Łużyński / Streszczenie (AI) – AK Poznań

I. Wprowadzenie:
Chrześcijaństwo jest religią wcielenia. Jednorodzony Syn Boży stał się człowiekiem i przyjmując ludzką naturę wszedł w naszą historię. Chrystus mówi do swoich uczniów, by byli światłem świata, solą ziemi i miastem zbudowanym na górze (Mt 5, 13–16). Zatem uczniowie
mają być misjonarzami i powinni nieść Ewangelię aż po krańce świata (Mt 28,19–20). Aby jednak zostać misjonarzem, trzeba wpierw zostać uczniem. Tej właśnie uczniowskiej relacji poświęcamy tę katechezę.

II. Rozważanie:
Każdy z nas został zaproszony przez Pana Jezusa do pracy w winnicy, jaką jest świat. Powołanie to nastąpiło w momencie naszego chrztu. Właśnie wtedy Pan powiedział do nas „pójdź za Mną”. W ciągu naszego życia staraliśmy się odpowiadać na to powołanie. Dzięki świadectwu naszych rodziców, katechetów i wychowawców umacnialiśmy naszą więź z Bogiem. Dziś jesteśmy świadomymi katolikami. Tę więź z Chrystusem powinni także na nowo odkryć ludzie ochrzczeni, ale już nie praktykujący, zdystansowani do Kościoła, do sprawowanych w nim sakramentów. Świadectwo członków Akcji Katolickiej, katolików świadomie wierzących i zaangażowanych w życie Kościoła, ma ich na nowo przywrócić do osobistej relacji z Panem Jezusem. Więź ta zawiązuje się i umacnia poprzez życie sakramentalne, modlitwę, lekturę Pisma św.
Autentyczne życie chrześcijańskie powinno poruszać także niewierzących. Często brak wiary wynika z antyświadectwa członków Kościoła lub zgorszenia, którego ktoś doznał. Dlatego potrzebne jest apostolstwo chrześcijan świadomie i głęboko wierzących, nawet wobec przeciwników wiary. Autentyczna wiara daje szansę na zmianę myślenia i postępowania.
Stawanie się uczniem Chrystusa i Jego misjonarzem wiąże się z poważną życiową przemianą. Musi dokonać się „przewrót kopernikański” w rozumieniu naszej relacji z Chrystusem. Mikołaj Kopernik poruszył Ziemię i zatrzymał Słońce. Wcześniej ludziom wydawało się, że Słońce krąży wokół Ziemi, że to ona jest centrum wszechświata. Wszystkie ciała niebieskie krążą wokół niej. Przewrót kopernikański polegał na tym, że polski astronom odkrył prawdę, że centrum naszego układu jest Słońce i to wokół niego krążą inne ciała niebieskie. Odkrycie Boga, przylgnięcie do Niego, stanie się jego uczniem, jest takim przewrotem. Zwykle siebie i swoje sprawy traktuje my jako centrum rzeczywistości. Przewrót wiary polega na tym, że Chrystus staje się centrum rzeczywistości. Z Nim przeżywamy wszystkie problemy. Do Niego odnosimy wszystkie radości. Jemu dziękujemy za wszelkie sukcesy, osiągnięcia, spełnienia. W Nim pokładamy nasze nadzieje.
John Henry Newman pisał o Kościele, że „potrzeba nam ludzi świeckich, którzy […] znają swoją religię, utożsamiają się z nią, wiedzą o co im chodzi, wiedzą co posiadają, a czego nie; ludzi, którzy znają Credo tak dobrze, że mogą je wyjaśniać, którzy tyle wiedzą o historii, że potrafią jej bronić”. Do zadań świeckich w porządku doczesnym należy promocja osoby ludzkiej, ochrona jej godności oraz popieranie jej praw. Wymagającym obszarem ich aktywności jest polityka, gdzie mają dać świadectwo autentycznej troski o dobro wspólne. Jako ludzie przemienieni łaską Chrystusa mają działać na rzecz pokoju w świecie oraz wnosić wkład w rozwój kultury i autentycznych wartości ludzkich.
Chrześcijańska służba wspólnocie nie ogranicza się do Kościoła – świeccy służą także szerszemu społeczeństwu. Jan Paweł II podkreśla, że „bierność, która zawsze była postawą nie do przyjęcia, dziś jeszcze bardziej staje się winą. Nikomu nie godzi się trwać w bezczynności”. Obecność Kościoła w sferze polityki, gospodarki i kultury jest powinnością wypływającą z wiary. Chrześcijanie obecni w świecie, zwłaszcza w obszarach polityki, gospodarki i kultury, pełnią tam misję profetyczną. Ich zadaniem jest „wpisywać Boże prawo w życie ziemskiego miasta”.
Kościół obecny w świecie zawsze powinien być znakiem sprzeciwu. Tym znakiem są w Kościele wszyscy, a w sposób szczególny katolicy świeccy, bezpośrednio obecni w realiach świeckiego życia. Ich społeczne zaangażowanie wynika z wiary i należy je interpretować w duchu nakazu misyjnego (Mt 28, 19).
Chrześcijaństwo nie odwraca człowieka od doczesności, lecz motywuje do wypełnienia obowiązków ziemskich. Chrześcijanin powinien interpretować świat jako drogę, poprzez którą człowiek może urzeczywistnić swoją odpowiedź na miłość Bożą.

III. Wnioski i postulaty pastoralne:
➢ Akcja Katolicka skupia się na formacji chrześcijańskiej i budowaniu relacji z Chrystusem.
➢ Świadectwo chrześcijańskie wynika ze zjednoczenia z Chrystusem; sama aktywność bez wiary nie przynosi trwałych efektów.
➢ Kształtować świadomość, że misjonarzem można być jedynie wpierw będąc uczniem Chrystusa.
➢ Zaplanować lub uaktualnić dotychczasowe plany dotyczące dni skupienia, rekolekcji, dni formacyjnych, wydarzeń, które budują i umacniają naszą więź z Bogiem.
➢ Pomyślmy, co moglibyśmy zaproponować wspólnocie parafialnej, osobom z innych wspólnot apostolskich w ramach wydarzeń dla naszej wsi lub naszego miasta, by w sposób publiczny mówić o Bogu, zaprosić do modlitwy, zaprosić do wydarzeń upamiętniających ważne postacie Kościoła i narodu.
➢ Szukajmy osób, które mogą się zaangażować w realizację naszych projektów. Zwróćmy uwagę na tych, którzy angażują się jednorazowo, to jest szansa. Dajmy im sygnał, że są dla nas ważni.

Króluj nam Chryste! – ks. Roman

Currenda – 2026-03

AKAP_Katecheza_2026_03_Currenda