Currenda 5/2025
16 kwietnia 2025|00:44
Cierpliwość
Ucisk i cierpienie są typowymi warunkami tych, którzy głoszą Ewangelię w kontekście niezrozumienia i prześladowań (por. 2 Kor 6, 3-10). Ale w takich sytuacjach, przez ciemność przebija się światło: odkrywamy, jak ewangelizacja podtrzymywana jest przez moc płynącą z krzyża i zmartwychwstania Chrystusa. A to prowadzi do rozwoju cnoty ściśle związanej z nadzieją: cierpliwości. Nawykliśmy już, by chcieć wszystkiego i natychmiast, w świecie, w którym pośpiech stał się czymś stałym. Nie mamy już czasu na spotkania, a często nawet w rodzinach trudno jest być razem i spokojnie porozmawiać. Cierpliwość została wygnana przez pośpiech, wyrządzając ludziom wielką krzywdę.
Niecierpliwość, nerwowość, czasem nieuzasadniona przemoc biorą górę, rodząc niezadowolenie i zamknięcie. Ponadto, w dobie internetu, gdzie przestrzeń i czas są wypierane przez „tu i teraz”, cierpliwość nie jest czymś zawsze obecnym w naszym domu. Gdybyśmy nadal byli w stanie patrzeć z zadziwieniem na stworzenie, moglibyśmy zrozumieć, jak bardzo decydujące znaczenie ma cierpliwość. Trzeba czekać na zmianę pór roku z ich owocami; obserwować życie zwierząt i cykle ich rozwoju; mieć proste oczy św. Franciszka, który w swojej Pieśni słonecznej, napisanej dokładnie 800 lat temu, postrzegał stworzenie jako jedną wielką rodzinę i nazywał słońce „bratem”, a księżyc „siostrą” [2]. Odkrycie cierpliwości na nowo jest bardzo dobre dla nas samych i dla innych. Św. Paweł często odwołuje się do cierpliwości, aby podkreślić znaczenie wytrwałości i zaufania do tego, co Bóg nam obiecał, ale przede wszystkim świadczy o tym, że Bóg jest cierpliwy wobec nas, On jest „Bogiem, który daje cierpliwość i pociechę” (Rz 15, 5). Cierpliwość, będąca również owocem Ducha Świętego, podtrzymuje nadzieję i umacnia ją jako cnotę i sposób życia. Dlatego uczmy się często prosić o łaskę cierpliwości, która jest córką nadziei i jednocześnie ją wspiera.
Bulla ogłaszająca Jubileusz zwyczajny Roku 2025, wydana na Lateranie 9 maja 2024 r. Ojca Św. Franciszka
► NOWY ARCYBISKUP METROPOLITA POZNAŃSKI
W uroczystość św. Józefa 19 marca 2025 r. w samo południe Ksiądz Arcybiskup Stanisław Gądecki ogłosił decyzję, o przyjęciu przez Ojca Świętego Franciszka rezygnację arcybiskupa Stanisława Gądeckiego z posługi arcybiskupa metropolity poznańskiego i o mianowaniu arcybiskupem metropolitą poznańskim Zbigniewa Zielińskiego, dotychczasowego biskupa koszalińsko-kołobrzeskiego.
Mszę św. dziękczynną za posługę w Archidiecezji Poznańskiej odprawi Ks. Arcybiskup Stanisław Gądecki w sobotę 26 kwietnia 2025 r. o godz. 11:00 w Katedrze Poznańskiej. Będzie to okazja podziękowania ks. Arcybiskupowi Stanisławowi.
Ingres nowego Arcybiskupa Zbigniewa Zielińskiego do katedry pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła odbędzie się w czwartek, 1 maja o godz. 11:00.
Zapraszamy wszystkich członków Akcji Katolickiej do udziału w obu uroczystościach.
W imieniu Akcji Katolickiej delegacja w składzie Prezes Zygmunt Pirogowicz, Pani Bogumiła Kania-Łącka i Ksiądz Asystent Roman Dworacki, podziękowali Ks. Arcybiskupowi Stanisławowi Gądeckiemu podczas spotkania w dniu 11 kwietnia 2025 r.
► UROCZYSTOŚCI BEATYFIKACYJNE KS. STANISŁAWA STREICHA.
W sobotę 24 maja 2025 r. o godz. 11:00 na placu przed katedrą poznańską odbędą się uroczystości beatyfikacyjne Czcigodnego Sługi Bożego ks. Stanisława Streicha, którym będzie przewodniczył kard. Marcello Semeraro Prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych.
Zapraszamy wszystkich członków AK do udziału.
► MARSZ DLA ŻYCIA.
W niedzielę 25 maja 2025 r. o godz. 14:00 Z Placu Adama Mickiewicza wyruszy Marsz dla życia pod hasłem: W RODZINIE NADZIEJA. Marsz przejdzie ulicami Poznania na plac przed katedrą, gdzie zostanie zakończony Festynem rodzinnym.
Zapraszamy. Stwórzmy liczną grupę Akcji Katolickiej, widoczną dla mieszkańców Poznania.
► NR KONTA BANKOWEGO DIAK
Bank PEKAO S.A. II/o Poznań 10 1240 1763 1111 0000 1812 9605
► GODZINY PRACY BIURA DIAK
wtorek 13:00 ÷ 16:00 oraz czwartek 13:00 ÷ 17:00
Katecheza V / 2025 (Pielgrzymi nadziei!, Warszawa 2024, s. 129-140)
Nawrócenie szansą na odnalezienie nadziei
ks. Wojciech Kućko, Płock–Warszawa / Streszczenie – AK Poznań
I. Wprowadzenie:
Choć w naszych czasach istnieje moda na zmiany, na doskonalenie swoich umiejętności, zdobywanie kompetencji, to słowo „nawrócenie” nie należy do lubianych i powtarzanych. Nawrócenie jest ważną przestrzenią działania chrześcijanina, w której może odkryć wielorakie formy nadziei. W tym sensie postawie nawrócenia bardzo pomocna jest nadzieja, dzięki której człowiek widzi szerzej, dalej i nie koncentruje się na sobie.
II. Rozważanie:
1. Nawrócenie i chrześcijańska nadzieja. Nawrócenie polega na całkowitym zwróceniu się człowieka ku Bogu, co możliwe jest dzięki działaniu łaski uświęcającej. Teologowie rozróżniają dwa rodzaje nawrócenia: „pierwsze” związane jest z przejściem człowieka ze stanu pogaństwa, niewiary do wiary w Jedynego Boga, co ma miejsce w sakramencie chrztu św.; „drugie” nawrócenie zaś to długotrwały, ciągły proces przemiany, uwrażliwiania sumienia na wartości chrześcijańskie i życie według Ewangelii. Powyższe rodzaje nawrócenia są bardzo mocno związane z nadzieją chrześcijańską, ona bowiem umacnia wolę człowieka ochrzczonego w trwaniu przy łasce i Bogu.
2. Troska o nadzieję – nawrócenie. Niełatwo jest wierzyć w czasach współczesnych i podejmować rzeczową dyskusję z tymi, którzy poruszają bolesne zagadnienia dotyczące sytuacji czy grzechów niektórych ludzi Kościoła, skandali. W takich okolicznościach nadzieja chrześcijanina jest poddawana ogromnej próbie. W tym kontekście bardzo ważne jest nie tylko dbanie o własną nadzieję, ale także pomaganie innym w ciągłym nawracaniu ich serca, by jej również nie tracili.
3. Nadzieja i kształtowanie prawego i prawdziwego sumienia. Nawrócenie wyraża się – jak wskazują autorzy biblijni – w darze nowego serca (por. Jr 24, 6), darze nowego ducha (Ez 11, 19–20) czy w darze Prawa, które wpisane jest w ludzkie wnętrze, w serce (Jr 31, 33). Także Jezus w Nowy Testamencie ogłasza orędzie o nawróceniu (por. Mk 1, 15), zaprasza swoich słuchaczy do wypełniania przepisów Prawa i nadaje im jednocześnie nowe znaczenie, uświadamiając konieczność przepajania Prawa duchem.
Sam Jezus tchnie w Apostołów Ducha Świętego, którego mocą będą oni potem odpuszczać grzechy, wiązać i rozwiązywać to, co przeszkadza prawdziwej odnowie człowieka i Kościoła (por. J 20, 22–23).
4. Budowanie „cywilizacji miłości”. Owocem nawrócenia osób i społeczeństwa jest budowanie „cywilizacji miłości”. Choć pojęcie to ukuł Paweł VI, to stało się ono niczym refren w refleksjach Jana Pawła II, podkreślał on bowiem, jak ważne jest, by wnosić pozytywny wkład w kształtowanie oblicza ziemi, opierając wszelkie działania na poszanowaniu godności człowieka.
5. Spotkanie z Bogiem Miłosiernym w sakramencie pokuty i pojednania. Ustanowiony przez Chrystusa sakrament pokuty i pojednania, jest przestrzenią działania Boga w świecie poprzez ludzi, którzy otrzymują odpuszczenie grzechów i nadzieję na nowe, pełne entuzjazmu działanie. W ten sposób możliwe jest przezwyciężanie w sobie iluzji i złudzeń.
6. „Nawrócenie ekologiczne”. Już w 2001 r. Jan Paweł II mówił o „nawróceniu ekologicznym”, trosce o dobro środowiska naturalnego, ziemi. Celem takiego nawrócenia ekologicznego powinno być zatem przywracanie właściwej równowagi między światem stworzonym a Stwórcą, między człowiekiem a Bogiem, a także między człowiekiem a innymi stworzeniami. Temat „nawrócenia ekologicznego” w wymiarze indywidualnym i wspólnotowym, jest także podjęty przez papież Franciszka – encyklika Laudato si’. Ojciec Święty podpowiada, o jakie postawy dbać: (1) wdzięczność i bezinteresowność, czyli uznanie, że świat stworzony został nam darowany przez Boga; (2) różne sposoby bezinteresownego wyrzeczenia i takich gestów, które wyrażają wspólną troskę, nawet w sposób ukryty i anonimowy; (3) poszerzanie świadomości, że jesteśmy w świecie, w którym żyją także inne stworzenia, z nimi zaś mamy tworzyć komunię – specyficznie rozumianą wspólnotę; (4) rozwijanie kreatywności i entuzjazmu, aby dawać siebie i z siebie ofiarę dla świata ze względu na miłość do Boga; (5) kształtowanie w sobie poczucia odpowiedzialności, będącego skutkiem wiary i zaufania Bogu.
7. Pielgrzymi Nadziei. W związku z Rokiem Świętym 2025 papież Franciszek proponuje także pielgrzymowanie jako jedną form postawy nawrócenia. Pielgrzymka jest wyrazem nadziei chrześcijańskiej. To dobra okazja do poznawania świata, odwiedzania miejsc świętych, sanktuariów, kościołów, muzeów, gdzie obcując ze sztuką chrześcijańską człowiek zaczyna być bardziej podatny na znaki obecności tego, co transcendentne. Pielgrzymki są również doskonałą okazją do organizowania nabożeństw pokutnych i praktykowania sakramentu spowiedzi.
III. Wnioski i postulaty pastoralne:
- Należy zadbać o większą formację wiernych w zakresie właściwego rozumienia nawrócenia. Może temu służyć organizowanie nabożeństw Słowa Bożego i nabożeństw pokutnych ze wspólnym rachunkiem sumienia, zwłaszcza w okresie Wielkiego Postu.
- Istotne jest uczenie, szczególnie młodego pokolenia, w jaki sposób należy korzystać z sakramentu pokuty, czym są warunki tego sakramentu, a także jakie znaczenie dla owocnego przeżycia spowiedzi ma katolickie rozumienie Bożego Miłosierdzia i Bożego sprawiedliwości.
- Dopełnieniem formacji jest organizowanie pielgrzymek, np. do sanktuariów maryjnych czy związanych z innymi świętymi. Chrześcijanin uczy się, jak wędrować razem do niebieskiej ojczyzny, a także jak pokonywać różne trudności wynikające z życia we wspólnocie.
- Warto rozważyć w grupach i wspólnotach parafialnych, w jaki sposób można bardziej zadbać o troskę o środowisku naturalne.
Króluj nam Chryste! – ks. Roman
