Currenda 9/2023
22 sierpnia 2023|18:00
(…) We wrześniu 1939 roku dwaj najeźdźcy z Zachodu i Wschodu, Niemcy i Rosja – dokonując czwartego rozbioru Rzeczypospolitej – nie tylko odebrali Polakom wolność, ale zburzyli też utrwalony porządek życia, dając pierwszeństwo przemocy przed prawem, moralnemu bezładowi przed porządkiem zasad chrześcijańskich. Polska została skreślona z mapy i podzielona między dwie antychrześcijańskie i ateistyczne ideologie; narodowego i międzynarodowego socjalizmu. Oba te totalitarne systemy – odrzuciwszy Boga – w przerażający sposób zwróciły się przeciwko człowiekowi.
Wojna Niemiec przeciw Polsce miała być wojną totalną, wojną na wyniszczenie (Vernichtungskrieg). Bez ogródek mówił o tym 22 sierpnia 1939 roku Adolf Hitler podczas ostatniej odprawy z najwyższym dowództwem Wehrmachtu przed atakiem na Polskę. W jasny sposób dał do zrozumienia, że oczekuje od swoich podwładnych, iż wojna ta będzie formą ludobójstwa, skoro porównał zbliżającą się agresję na Polskę do wyniszczenia Ormian przez Turcję w czasie pierwszej wojny światowej. (…)
Tamten wojenny czas ujawnił też heroizm świętych: biskupa Michała Kozala, 11 sióstr nazaretanek z Nowogródka, Ojca Maksymiliana Marii Kolbe, błogosławionej Piątki Poznańskiej, błogosławionych 108 męczenników II wojny światowej i następnych 102 kandydatów na ołtarze; ludzi do końca wiernych Chrystusowi, Ewangelii, Kościołowi i Ojczyźnie. (…)
Myśląc dzisiaj o sytuacji na Ukrainie, w krajach Bliskiego Wschodu i Afryki, ale także o przerażających podziałach w naszej ojczyźnie prośmy Boga o pokój. O to, by Chrystus usunął z naszych serc wszystko, co go narusza i uczynił nas świadkami prawdy, sprawiedliwości i miłości braterskiej.
Abp Stanisław Gądecki,
80. rocznica wybuchu II wojny światowej (Poznań, kościół OO. Karmelitów – 1.09.2019)
KOMUNIKATY
► REFLEKSJE NAD SŁOWAMI BŁ. KARD. STEFANA WYSZYŃSKIEGO
WRZESIEŃ: Wszak prawdziwy Kościół Chrystusowy jest organizmem społecznym składającym się z ustroju hierarchicznego i wewnętrznego życia nadprzyrodzonego. Głową niewidzialną jest sam Chrystus, moc jednocząca i źródło żywotności. Głową widzialną jest papież, biskup rzymski. Uczestnikami zależnymi od urzędu papieża są biskupi. Członkami zaś Kościoła są wszyscy, którzy łączą się z Chrystusem przynajmniej przez akt wiary.
► KORONACJA MATKI BOŻEJ Smolice, 9 września 2023
W sobotę, dnia 9 września 2023 roku o godzinie 11:00 rozpocznie się uroczysta Msza Święta, podczas której legat papieża Franciszka kardynał Dominik Duka OP dokona – na prawach papieskich – koronacji cudownego wizerunku Matki Bożej Uzdrowienia Chorych w Smolicach.
Istnieje możliwość dojazdu na koronację specjalnym pociągiem Kolei Wielkopolskich, który wyjedzie ze stacji Poznań Główny, w sobotę, 9 września br. o godzinie 7:15. Szczegółowe informacje na stronie:
http://archpoznan.pl/pl/specjalny-pociag-nakoronacje-w-smolicach
► OGÓLNOPOLSKIE FORUM DUSZPASTERSKIE Poznań, 16 września 2023
Serdecznie zapraszamy do udziału w XV Ogólnopolskim Forum Duszpasterskim, które odbędzie się w sobotę, 16 września 2023 r. Rozpocznie się o godz. 9:30 Mszą św. koncelebrowaną w kościele św. Rocha w Poznaniu. Obrady odbywać się będą w auli Centrum Wykładowego Politechniki Poznańskiej.
Szczegółowy program został podany mailem, znajduje się też na stronie internetowej Akcji Katolickiej AP.
Podobnie jak w latach ubiegłych zgłoszenia dokonujemy za pośrednictwem strony forum2023.pl Wejściówki można nabyć także w biurze DIAK w godzinach urzędowania. Zgłoszenia przyjmujemy do 9 września br. Ze względów organizacyjnych wdzięczni będziemy za wcześniejsze zgłoszenia.
► REKOLEKCJE AKCJI KATOLICKIEJ Chludowo, 6-8 października 2023
Podobnie jak w latach ubiegłych serdecznie zapraszamy na jesienne rekolekcje do Chludowa.
Rozważania rekolekcyjne w nawiązaniu do hasła nowego roku duszpasterskiego poprowadzi ks. Adam Adamski COr rekolekcjonista, wykładowca filozofii na Wydziale Teologicznym UAM.
Spotkanie rozpoczniemy o godz. 18:00 kolacją, a zakończymy w niedzielę obiadem. Koszt uczestnictwa 260 zł. Zgłoszenia wraz z wpłatą I raty 150 zł przyjmujemy do 26 września br. Serdecznie zapraszamy.
► GODZINY PRACY BIURA DIAK
wtorek 13:00 ÷ 16:00
czwartek 13:00 ÷ 17:00
dr Rafał CZUPRYK – mąż Anny (1998), ojciec: Kasi, Karoliny i Kacpra. Rzeszów
Katecheza IX / 2023: Czynne zaangażowanie w rozwój Kościoła
Streszczenie / DIAK Poznań
I. Wprowadzenie:
Św. Paweł: „Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój! Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając o was nieustannie w naszych modlitwach, pomni przed Bogiem i Ojcem naszym na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję w Panu naszym Jezusie Chrystusie. Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się przez samo tylko słowo, lecz przez moc i przez Ducha Świętego, z wielką siłą przekonania. Wiecie bowiem, jacy byliśmy dla was, przebywając wśród was (1 Tes 1, 1–5)”.
Papież Benedykt XVI. List apostolski „Porta fidei”, ogłaszający Rok Wiary (2012-2013): „konsekwencją wiary jest dawanie świadectwa i zaangażowanie. Chrześcijanin nigdy nie może uważać, że wiara jest sprawą prywatną… Kościół w dniu Pięćdziesiątnicy ukazuje z całą oczywistością ów publiczny wymiar wiary i głoszenia jej bez lęku każdej osobie. To dar Ducha Świętego, który uzdalnia do misji i umacnia nasze świadectwo, czyniąc je szczerym i odważnym”(PF, nr 10).
Papież Franciszek. Encyklika „Lumen fidei”: „wiara jest niezmierzonym skarbem, który daje Bóg; jest światłem na drodze każdego człowieka” (LF, nr 7).
II. Rozważanie:
Czynne zaangażowanie w duchowy rozwój Kościoła nie dokonuje się w pojedynkę. Skoro w życiu społecznym „żaden człowiek nie jest samotną wyspą, to tym bardziej nie jest nią chrześcijanin, który tylko we wspólnocie Kościoła odkrywa piękno wiary podzielanej i świadczonej wspólnie z innymi w braterstwie i służbie miłości”.
Papież Benedykt XVI, komentując słowa św. Pawła (1 Tes 1, 1–5), zauważył: „apostoł Paweł mówi nam przede wszystkim, że nie ewangelizuje się samotnie; on również miał współpracowników – Sylwana i Tymoteusza oraz wielu innych. I zaraz dodaje do tego inną, bardzo ważną rzecz: przed głoszeniem, w trakcie i po nim konieczna jest modlitwa. Apostoł pisze dalej, że jest głęboko świadomy, iż członków wspólnoty nie on wybrał, ale Bóg…, że to Pan porusza serca swoim Słowem i swoim Duchem, powołując ludzi do wiary i do wspólnoty w Kościele. Na koniec Paweł pozostawia nam niezwykle cenną naukę, płynącą z jego doświadczenia. Pisze: «Nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się samym tylko słowem, lecz mocą i [działaniem] Ducha Świętego oraz wielką siłą przekonania». Aby ewangelizacja była skuteczna, potrzebuje siły Ducha.
Jaki wniosek nasuwa się w kontekście naszej troski o Kościół? Otóż wszelki zapał apostolski, czyli czynne zaangażowanie w rozwój Kościoła, powinien wynikać z przyjętego i osobiście wypracowanego „porządku apostołowania”. Tu nie może być przypadku, doraźnej, wykalkulowanej metody czy spontanicznej akcji. Aby nasze zaangażowanie było pełne i wierne, powinny towarzyszyć mu konkretne „znaki i gesty”.
Wśród „znaków” warto zwrócić uwagę na wartość świadectwa i dojrzałość osobową, wśród „gestów” zaś na wyobraźnię i czyny miłosierdzia. Świadek to ten, który jako pierwszy żyje tym, co głosi; jego apostolską świadomość cechuje:
- a) stałe pragnienie modlitwy, medytacji Słowa Bożego;
- b) dba o przyjaźnie, ale nie przywiązuje osób do siebie, tylko troszczy się o więź innych z Chrystusem;
- c) zawsze wypełnia swoją powinność do końca;
- d) zawsze poszukuje wsparcia Ducha Świętego;
- e) zawsze Bogu pozostawia inicjatywę;
- f) dzięki sakramentom, zwłaszcza Eucharystii i sakramentowi pokuty, wykonuje swoje zadania w zjednoczeniu z Chrystusem.
Wśród „gestów” osoby apostolsko zaangażowanej warto wskazać na wyobraźnię i czyny miłosierdzia. W tym aspekcie św. Jan Paweł II w liście apostolskim Novo millenio ineunte, napisał: „Potrzebna jest dziś nowa «wyobraźnia miłosierdzia», której przejawem będzie nie tyle i nie tylko skuteczność pomocy, ale zdolność bycia bliźnim dla cierpiącego człowieka…”. Zaangażowanie w rozwój Kościoła wymaga od nas„wyobraźni miłosierdzia”, czyli zdolności do bycia bliźnim dla każdego człowieka, z którym będziemy się solidaryzować, który będzie mógł na nas liczyć zawsze.
Nasze gesty troski, uwagi i pomocy nie powinny być nigdy odczuwane jako poniżająca jałmużna.
III. Wnioski i postulaty pastoralne:
- W Ewangelii św. Jana Jezus, mówiąc o sobie „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie” (J 14, 6), wskazuje kierunek, którym mamy podążać. Nie sposób dotrzeć do Ojca, pomijając Syna. Nowi ewangelizatorzy powołani są do tego, aby jako pierwsi szli tą Drogą, którą jest Chrystus, ażeby inni mogli poznawać piękno Ewangelii, która daje życie. A tą Drogą nie idzie się nigdy samotnie, lecz razem z innymi: jest to doświadczenie wspólnoty i braterstwa.
- Jako chrześcijanie świeccy, chcąc czynnie angażować się w rozwój Kościoła, powinniśmy w pierwszej kolejności poznać Chrystusa-Drogę. Możemy to uczynić przez studiowanie, zgłębianie i rozważanie Pisma Świętego, przez aktywne i systematyczne życie sakramentalne.
- Co więcej, poznając Jezusa, nie można zatrzymać się na płaszczyźnie czysto teoretycznej – Chrystus jest Osobą, On żyje, Jego posłannictwo trwa nadal. Dlatego jesteśmy wezwani do „zbawczego wysiłku”, aby dzień po dniu realizować wymagania Ewangelii, umacniać swą wiarę i głosić ludziom prawdę o miłości Bożej. Nasze świadectwo w połączeniu z głoszeniem piękna Ewangelii może na nowo otworzyć nasze serca i serca tych, którzy także szukają prawdy.
Króluj nam Chryste! – ks. Roman
