Currenda 1/2026
12 grudnia 2025|19:53
Święta Matka Boga.
Słowa Apostoła Pawła rzucają światło na początek Nowego Roku: „Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z Niewiasty” (Ga 4, 4). Uderza wyrażenie „pełnia czasu”. W starożytności czas odmierzano opróżniając i napełniając amfory: gdy były puste, rozpoczynał się nowy okres czasu, który kończył się, gdy były pełne. Oto pełnia czasu: kiedy amfora historii jest pełna, przelewa się
Boża łaska: Bóg staje się człowiekiem i czyni to w znaku niewiasty, Maryi. Ona jest drogą wybraną przez Boga; jest punktem dojścia wielu ludzi i pokoleń, które „kropla po kropli”, przygotowywały przyjście Pana na świat. W ten sposób Matka znajduje się w centrum czasu: spodobało się Bogu dokonać przełomu dziejów poprzez Nią, niewiastę. Tym słowem Pismo Święte odsyła nas do początków, do Księgi Rodzaju, i sugeruje, że Matka z Dzieciątkiem oznacza nowe stworzenie, nowy początek. Na początku czasu zbawienia jest zatem Święta Matka Boga, nasza święta Matka.
Piękne jest więc to, że rok rozpoczyna się od Jej przyzywania; piękne jest to, że Lud wierny, jak niegdyś w Efezie – odważni byli ci chrześcijanie! – z radością głosi Świętą Bożą Rodzicielkę. Rzeczywiście, słowa Matka Boga wyrażają radosną pewność, że Pan, kruche Dzieciątko w ramionach swojej Matki, na zawsze zjednoczył się z naszym człowieczeństwem, do tego stopnia, że nie jest ono już tylko nasze, ale Jego. Matka Boga: niewiele słów, aby wyznać wieczne przymierze Pana z nami. Matka Boga: jest to dogmat wiary, ale także „dogmat nadziei”: Bóg w człowieku i człowiek w Bogu, na zawsze. Święta Boża Rodzicielka.
Kościół potrzebuje Maryi, aby na nowo odkryć swoje oblicze kobiece: być bardziej podobnym do Niej, która jako kobieta, Dziewica i Matka stanowi jego doskonały wzór i pierwowzór (por. Lumen gentium, 63); aby uczynić miejsce dla kobiet i być życiodajnymi poprzez duszpasterstwo, działające poprzez troskę i opiekę, cierpliwość i macierzyńską odwagę. Ale także świat potrzebuje spojrzenia na matki i kobiety, aby odnaleźć pokój, aby wyrwać się ze spirali przemocy i nienawiści, i aby powrócić do posiadania ludzkiego spojrzenia i serca, które widzi. A każde społeczeństwo potrzebuje przyjęcia daru kobiety, każdej kobiety: szanowania jej, strzeżenia, docenienia, wiedząc, że ten, kto rani jedną kobietę, bezcześci Boga zrodzonego z Niewiasty.
Powierzmy Nowy Rok Matce Bożej. Poświęćmy Jej nasze życie. Ona z czułością będzie wiedziała, jak ukazać jego pełnię. Ona bowiem poprowadzi nas do Jezusa, a Jezus jest pełnią czasu, całego czasu, naszego czasu, czasu każdego z nas. Rzeczywiście, jak zostało napisane, „to nie pełnia czasu spowodowała, iż Syn Boży został posłany, lecz przeciwnie, posłanie Syna spowodowało pełnię czasu” (por. M. Luther, Vorlesung über den Galaterbrief 1516-1517, 18).
Bracia i siostry, niech ten rok będzie wypełniony pociechą Pana; niech ten rok będzie pełen macierzyńskiej czułości Maryi, Świętej Bożej Rodzicielki. I ogłośmy teraz, wszyscy razem, trzy razy: Święta Boża Rodzicielka! Razem: Święta Boża Rodzicielka! Święta Boża Rodzicielka! Święta Boża Rodzicielka!
Homilia Ojca Świętego Franciszka
Bazylika Świętego Piotra, Poniedziałek 1 stycznia 2024 r.
KOMUNIKATY
► SPOTKANIE KOLĘDOWE Z KSIĘDZEM ARCYBISKUPEM.
Zapraszamy na spotkanie opłatkowe z Jego Ekscelencją Ks. Arcybiskupem Zbigniewem Zielińskim 2 stycznia 2026 r. na godz. 16:00 do Archiwum Archidiecezjalnego.
Z powodów organizacyjnych prosimy o zgłoszenie uczestnictwa w spotkaniu do biura DIAK do dnia 20 grudnia 2025 r.
► FORMACJA.
Apelujemy by w kalendarzu oddziału zwrócić uwagę na udział jej członków w wydarzeniach proponowanych przez DIAK na 2026 rok. Udział w spotkaniach formacyjnych jest drogą do rozwoju Akcji Katolickiej. Dzięki formacji można zrozumieć wyjątkowość powołania do naszego stowarzyszenia.
► KOLĘDOWANIE.
Wzorem lat ubiegłych zachęcamy nasze oddziały do organizowania spotkań kolędowych w ramach POAK lub w łączności z innymi grupami duszpasterskimi działającymi w parafii. Pielęgnujmy ten piękny zwyczaj śpiewania kolęd również w naszych rodzinach.
► SPRAWOZDANIA.
Bardzo dziękujemy Tym, którzy przesłali sprawozdania z działalności POAK za 2025 r. wraz z imiennymi aktualnymi listami członków. Bardzo prosimy pozostałych Prezesów o przesłanie sprawozdań wraz z listami członków, a tych którzy złożyli sprawozdania bez list, prosimy o ich dosłanie w terminie do 31.12 2025 r.
Jednocześnie przypominamy, że o zmianach na liście członków w POAK w ciągu roku należy na bieżąco informować biuro DIAK stosownym pismem. Podstawą naliczenia składki na kolejny rok jest liczba członków podana łącznie ze sprawozdaniem POAK. Zmiany w
naliczeniu składki są dokonywane od następnego kwartału.
► ZAANGAŻOWANIE.
Jan Paweł II powiedział, że bycie członkiem Akcji Katolickiej jest „wyjątkowym powołaniem”. To wyjątkowe powołanie należy rozeznać w świetle prawdy o Akcji Katolickiej, której zadaniem jest zaangażowanie ludzi świeckich w pracę Kościoła i ich ścisła współpraca z hierarchią, w poczuciu odpowiedzialności za otrzymane dary.
► KONKURS BIBLIJNY
Prosimy wszystkich Członków AK o nawiązanie kontaktu z katechetami w swoich parafiach i zachęcenie katechetów do zgłaszania uczestnictwa w Archidiecezjalnym Konkursie Biblijnym. Kontakt dla zainteresowanych: Marek Bajon, tel. 601 745 274. Zgłoszenia są przyjmowane do 16 stycznia 2026 r.
Szczegółowe informacje dostępne są na stronie internetowej AK.
► NR KONTA BANKOWEGO DIAK: Bank PEKAO S.A. II/o Poznań 10 1240 1763 1111 0000 1812 9605
► GODZINY PRACY BIURA DIAK: wtorek 13:00 ÷ 16:00 oraz czwartek 13:00 ÷ 17:00
Katecheza I / 2026 (Uczniowie – misjonarze, Warszawa 2025, s. 49-62)
Znaki czasu teologiczną interpretacją współczesnej historii
ks. Jan Bartoszek / Streszczenie – AK Poznań
I. Wprowadzenie:
W obecnym roku duszpasterskim towarzyszy nam hasło „Uczeń – misjonarz”. Wnikliwa lektura Ewangelii pozwala nam zrozumieć, że każdy uczeń jest posłany, a więc jest misjonarzem. Musimy to sobie uświadomić w Akcji Katolickiej, że brak naszego zaangażowania misyjnego może mocno sygnalizować kryzys naszego bycia uczniem.
Kościół pielgrzymujący, choć jest Mistycznym Ciałem Chrystusa, to żyje w świecie i jego działalność zależy od różnych czynników, które bywają nazywane znakami czasu. Uczeń – misjonarz powinien charakteryzować się umiejętnością ich dostrzegania, trafnego wyciągania wniosków i udzielania adekwatnej odpowiedzi.
II. Rozważanie:
1. Czym są znaki czasu? W ujęciu słownikowym znaki czasu są określane jako zjawiska, wydarzenia czy też procesy, w których przejawia się działanie Ducha Świętego, ingerującego w dzieje ludzkości przez pobudzanie i oświecanie ludzkich serc. Znaki czasu wymagają konfrontacji z nauką płynącą z ewangelicznego orędzia oraz zaangażowania poszczególnych chrześcijan.
2. Termin „znaki czasu” ma swoje korzenie w Biblii. Został użyty między innymi w Ewangelii według św. Mateusza (16, 1–4) oraz św. Łukasza (12, 56–57), gdzie Jezus zarzuca tłumom, że doskonale potrafią wyjaśniać zjawiska pogodowe, ale nie potrafią rozpoznawać swojego czasu. Tutaj św. Łukasz ma na myśli konkretny zbawczy czas, który przynagla do uporządkowania spraw, gdyż zbliża się decydujący moment, którego skutki będą sięgać wieczności.
3. Znaki czasu w nauczaniu papieży.
a) św. Jan XXIII. Zainteresowanie określeniem znaki czasu nastąpiło dopiero w XX wieku, kiedy do swojego nauczania wprowadził je papież Jan XXIII. On to w bulli zwołującej Sobór Watykański II (25 II 1961) ukazał nowe możliwości zastosowania tego określenia, jednak nie w znaczeniu biblijnym, ale zastosował je do współczesnych sobie wydarzeń. Dla papież znaki czasu były przede wszystkim znakami nadziei na pomyślne losy Kościoła i świata, chodziło zatem o „znaczące przejawy obecności i działania Ducha Świętego w dziejach”.
b) św. Paweł VI. Papież łączy teologiczną interpretację ze współczesną historią. Historia dostarczała myśli chrześcijańskiej wiele okazji i zachęt do badania Bożych planów, które polegały na odczytywaniu zamysłu Bożego w biegu wydarzeń, które od Chrystusa pochodzą i do Niego prowadzą.
c) św. Jan Paweł II. Interpretacja znaków czasu przez Jana Pawła II opiera się przede wszystkim na nauce Soboru Watykańskiego II, a zwłaszcza na Konstytucji Gaudium et spes, której jest współautorem, jak również na nauce swoich poprzedników. Jan Paweł II nie nadużywa wyrażenia znaki czasów, ale poprzez analizę jego nauczania można dostrzec ich obecność i interpretację.
Pojęcie «znaków czasu» oznacza bowiem to, że dla misji zbawienia niesionej przez Kościół istotne jest zawsze owo zakorzenienie w czasie, które tworzy jego historię”. Powyższy tekst pokazuje, że papież znaki czasu interpretuje w perspektywie historiozbawczej i eschatologicznej. Widać to także w tekstach odnoszących się do problemu pokoju na świecie, którego analiza i diagnoza odczytywana jest w kontekście aktualnych problemów i wydarzeń.
4. Dokumenty Soboru Watykańskiego II. W Konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym czytamy: „Kościół zawsze ma obowiązek badać znaki czasów i wyjaśniać je w świetle Ewangelii, tak aby mógł w sposób dostosowany do mentalności każdego pokolenia odpowiadać ludziom na ich odwieczne pytania dotyczące sensu życia obecnego i przyszłego oraz wzajemnego ich stosunku do siebie”. Zatem badanie znaków czasu i ich wyjaśnianie w świetle Ewangelii jest obowiązkiem Kościoła, a nie zaleceniem. Dlatego odpowiedzialność za interpretację i ich wyjaśnianie stoi przed całym Kościołem (KDK, 4), przed ludem Bożym (KDK, 11; 44), przed kapłanami i świeckimi (DP, 9) oraz przed wszystkimi wiernymi (DE, 4).
5. Cechy znaków czasu. Są nimi: zmienność, relatywność, powiązanie z życiem, wieloznaczność, wzajemne ich nakładanie się. To są oczywiście niektóre cechy znaków czasu. Próba sporządzenia całościowego ich katalogu jest niemożliwa. Aby zrozumieć znaki czasu, należy wyjść od rzeczywistości historycznej i analizy aktualnych przemian w świecie. Tutaj potrzeba dużej ostrożności, aby nie nazywać znakami czasu tendencji społecznie szkodliwych.
III. Wnioski i postulaty pastoralne:
➢ Dla członków Akcji Katolickiej, ale i dla każdego chrześcijanina, który chce być uczniem-misjonarzem kwestia znaków czasu nabiera znaczenia, szczególnie w obecnych czasach.
➢ Szczególnym wyzwaniem, jest budowanie silnych wewnętrznych relacji. Dlatego w kontekście znaków czasu winniśmy z całym pietyzmem celebrować ważne wydarzenia historyczne i upamiętniać bohaterów narodowych, aby pokazywać Ojczyznę jako wspólne dobro, które powinno łączyć wszystkich obywateli, niezależnie od poglądów i wyznawanej religii, eliminując niezgodę i bezsensowne pod ziały.
➢ Nasza historia tak nas ukształtowała, że patriotyzm stał się bardzo nośną wartością, która wpływa na: przyjaźń, lojalność, sprawiedliwość, budowanie dobra wspólnego. Czy serce nas nie boli, gdy widzimy podzielone społeczeństwo – zwalczające się plemiona, które nie potrafią ze sobą rozmawiać i ze śmiertelną zawziętością wyzywają się od zdrajców? Czyż nie jest to wyzwanie właśnie dla Kościoła, dla Akcji Katolickiej, aby budować mosty w imię rozpoznawania znaków czasu i interpretowania ich w świetle Ewangelii?
Króluj nam Chryste! – ks. Roman
